Yeremtzes Jannis, born in Edessa-Greece on 1-1-1959. He fini-shed elementary and high school there, and on February 1977 departed to Germany for studies. Between 1981 and 1985 studied Costumery in Hamburg. On 1987 returned to Greece where he is living since now. He engaged with painting on 1985, after a visit to the monastery of Timios Prodromos at Essex, England. He accepted the beginning instructions there, but proceeded self-taught, studying the paintings of great Roman (Byzantine) painters like Panselinos, Theofanis etc. He also focused on early Roman paintings, the encaustics of Sinai (5^th century AC), the por-traits of Roman painters of 2^th century AC (the so called Fayoum) and the miniatures of the manuscripts. He is self-taught because isn’t satisfied by the aesthetics of the majority of modern Iconographers.

He is painting on wood (mobile icons), on canvas (as it is used by modern iconographers) and frescos. Looking for the transparency of col-ors, experimented to paint on schist. He elaborates thin pieces of green schist, from near-Edessa region and paint on them with diluted colors. The result is a harmonic coexistence of the stone itself (participating with its grain and coloring) and the transparent colors. Transparent colors shading off, without substrate and frame, diluted, dancing with the stone, the marble, the pre-existing material.

The same experimentation resulted in a very original usage of canvas.

What is impressive in Yeremtzes’ work, especially on schist and elaborated canvas, is the transparency of colors and the clear stroke of the brush.

Ο Γιάννης Γερεμτζές γεννήθηκε στην Έδεσσα στις 1-1-1959. Δημοτικό και Γυμνάσιο πήγε στην Έδεσσα όπου έζησε μέχρι τις αρχές του 1977. Τον Φεβρουάριο του 1977 πήγε στη Γερμανία για σπουδές. Σπούδασε στο Αμβούργο Ενδυματολογία από το 1981 μέχρι το 1985. Το 1987 επέστρεψε στην Ελλάδα και από τότε ζεί στην Έδεσσα. Με την ζωγραφική ασχολείται από το 1985 μετά από μία επίσκεψη στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου στο Essex της Αγγλίας. Από εκεί πήρε κάποιες οδηγίες για το ξεκίνημα του. Προχώρησε αυτοδίδακτος μελετώντας τα έργα των μεγάλων Ρωμαίων (Βυζαντινών) ζωγράφων Πανσέληνου, Θεοφάνη κ.λ.π. Αυτοδίδακτος, γιατί δεν τον ικανοποιούσε το αισθητικό αποτέλεσμα των περισσότερων σύγχρονων αγιογράφων. Με πολλή προσοχή μελέτησε και τα έργα της πρώϊμης ρωμαϊκής ζωγραφικής. Τα εγκαυστικά του Σινά (5^ος μ. Χ. αιώνας), της προσωπογραφίες των ρωμαίων ζωγράφων του 2^ου μ.Χ. αιώνα (τά λεγόμενα Φαγιούμ) και τις μικρογραφίες των χειρογράφων.

Αγιογραφεί σε ξύλο (φορητές εικόνες), σε μουσαμά (όπως συνηθίζεται από τους σύγχρονους αγιογράφους) τοιχογραφίες. Έχει πειραματιστεί με τη τεχνική του φρέσκο. Αναζητώντας τη διαφάνεια των χρωμάτων πειραματίστηκε σε πέτρα. Σε γειτονική της Έδεσσας περιοχή βρήκε πράσινο σχιστόλιθο. Τον σπάει σε λεπτά κομμάτια τα επεξεργάζεται και ζωγραφίζει εκεί με αραιωμένα χρώματα. Το αποτέλεσμα είναι μια αρμονική συνύπαρξη της ίδιας της πέτρας (πού συμμετέχει με τα "νερά" και τις αποχρώσεις της) και των διάφανων χρωμάτων. Χρώματα διάφανα που σβήνουν χωρίς υπόστρωμα και πλαίσιο, αραιωμένα χορεύουν με τη πέτρα, το μάρμαρο, το προϋπάρχον υλικό.

Η ίδια αναζήτηση τον ώθησε και σε μια πρωτότυπη χρήση του μουσαμά.

Στα έργα του, κυρίως στις πέτρες και τον "κατεργασμένο" μουσαμά, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η διαφάνεια των χρωμάτων και η καθαρή πινελιά.